Login Register

ورود به حساب کاربری

نام کاربری
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار

ایجاد حساب کاربری

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name
نام کاربری
رمز عبور *
تکرار رمز عبور *
پست الکترونیکی *
تکرار پست الکترونیکی *

انتقال تكنولوژي در ايران- بخش اول

تكنولوژي "ابزارها, روندها و روش هايی است که در رشته های گوناگون صنعتی " به کار گرفته می شود و عنصري اساسي در پيشرفت فعاليت‌هاي تجاري بنگاههاي صنعتي و توسعه اقتصادي كشورهاست. اما يكي از تعاريف رايج و در عين حال موسع از تكنولوژي عبارت از كاربري و اعمال تجاري دانش علمي است (Unido:2002,P4) . 

 

فصل اول: انتقال تكنولوژي در ايران

بخش اول: متدولوژی, تعاریف و مفاهیم

نگاه بين رشته‌اي به تكنولوژی

تكنولوژي "ابزارها, روندها و روش هايی است که در رشته های گوناگون صنعتی " به کار گرفته می شود (فرهنگ لاروس) و عنصري اساسي در پيشرفت فعاليت‌هاي تجاري بنگاههاي صنعتي و توسعه اقتصادي كشورهاست. اما يكي از تعاريف رايج و در عين حال موسع از تكنولوژي عبارت از كاربري و اعمال تجاري دانش علمي است (Unido:2002,P4) . چنين تعريفي از تكنولوژي دامنه گسترده‌اي از فعاليت‌ها و مقوله‌ها را در برمي‌گيرد كه از آن جمله مي‌توان به «سيستمي از دانش، فنون، مهارت‌ها، تخصص‌ها و سازمان‌ها براي توليد، تجاري سازي و بهره‌برداري از كالاها و خدماتي كه به نيازهاي اقتصادي و اجتماعي پاسخ مي‌گويد» اشاره كرد (Ibid,P5) بنابراين انتقال تكنولوژي شامل گسترة وسيع فوق مي‌شود و نمي‌توان آن را به انتقال تجهيزات فني محدود کرد. دامنه انتقال تکنوژلوي از انتقال تجهيزات تا آموزش فني، يادگيري روش‌ها، انتقال مهارت‌ها و تخصص‌ها و نرم‌افزارها را دربر مي‌گيرد. مطالعه حاضر چنين مبنايي را براي انتقال تكنولوژي برمي‌گزيند و آن‌ را در حوزه فناوري اطلاعات و ارتباطات (فاوا) بكار مي‌گيرد. چنين مبنايي عرصه‌اي را در سياست انتقال تكنولوژيك فرا روي ما قرار مي‌دهد و الزامات متدولوژيك و نظري ذيل را در برمي‌گيرد:

ضرورت استفاده از تخصص‌ها و رشته‌هاي گوناگون علمي. رشته‌هاي گوناگون علمي هر يك با شماري از متغيرهاي تبييني به بررسي انتقال تكنولوژي مي‌پردازد از اينرو وارد کردن اين متغيرها در يك مدل فراگير و استخراج يك تئوري كلان امكان‌پذير مي‌شود.

براي مطالعه سياست تكنولوژيك مي‌توان از چارچوب كلي مدل تحليلي تكثرگرايي انتقادي ويليام دان استفاده كرد. تكثرگرايي انتقادي از ابعاد، روش‌ها، اقدامات، منابع اطلاعاتي و رسانه‌هاي ارتباطي متعدد استفاده مي‌كند و رهنمودهاي ذيل را براي مطالعه ارايه مي‌نمايد:

الف ـ عملكردگرايي چندگانه: ‌استفاده از مقياس‌هاي مختلف, مفاهيم و متغيرهاي سياستي: قياس‌هاي جفتي، مقياس‌هاي متعدد توصيفي. در اين روش از تجزيه گرايي پوزييتويستي اجتناب مي‌شود.

ب ـ پژوهش چند روشي: تلفيق روش‌هاي كيفي و كمي

ج ـ تركيب (سنتز) تحليل چندگانه: منابع مختلف، فراتحليلي (تلفيقي), نتايج بدست آمده در شرايط مختلف

د ـ تحليل چندگونه: گنجاندن متغيرهاي مختلف در مدل‌هاي سياستي

هـ‌ ـ تحليل‌هاي مختلف سهامداران: تفكيك و تجزيه مسايل و مشكلات

و ـ تحليل چند بعدي: ابعاد مختلف سياست‌ها: فرهنگی، اقتصادي و...

ز ـ ارتباطات چند رسانه‌اي( Dunn,1984).

نگرش بومي. نگاه بين رشته‌اي به سياست تكنولوژيك زمينه را براي توجه به متغيرها، ضرورت‌ها و شرايط بومي فراهم مي‌كند و از نگاه تكنيكي محض به انتقال تكنولوژي اجتناب مي‌ورزد. بدينسان يكي از شرايط اساسي در انتقال تكنولوژي يعني نيازها و ضرورت‌هاي بومي مورد توجه قرار مي‌گيرد.

توسعه پايدار صنعتي: نگاه بين رشته‌اي به سياست انتقال تكنولوژي نگاهي است كه متضمن توسعه پايدار صنعتي ـ‌ تكنولوژيك است:

عناصر اساسي توسعه پايدار صنعتي عبارتند از:

الف ـ رشد اقتصادي و انصاف و عدالت

ب ـ‌محافظت از منابع طبيعي و محيط زيست

ج‌ ـ توسعه اجتماعي

توسعه ظرفيت تكنولوژيك صنعتي. توسعه پايدار صنعتي مستلزم آن است كه در انتقال تكنولوژي توجه اساسي به افزايش ظرفيت‌هاي فني معطوف باشد. نگاه درازمدت به انتقال تكنولوژي بايد بر فرآيندهاي سياسي حاكم باشد تا بتدريج ظرفيت‌ها و توانايي‌هاي تكنولوژيك توسعه يابد نه آنكه صرفاً به انتقال محصولات و فرآورده‌ها و پاسخ به نيازهاي روزمره بسنده كرد.

ارزيابي تكنولوژی

آنچنانکه ذکر شد توسعه پايدار صنعتي مستلزم نگاه بين رشته‌اي به سياست انتقال تكنولوژي است. در اين راستا ارزيابی يکی از ابزارهای متدولوژيک در سياستگذاری عمومی و از جمله در سياست تکنولوژيک است که امکان وارد کردن متغيرها و ابعاد گوناگون را فراهم می سازد. ارزيابي به سياست‌گذاران در تدوين و اتخاذ تصميم كمك نموده و در واقع مشخص مي‌كند كه يک کشور از نظر تكنولوژيكي در كجا ايستاده‌است؟ چه تكنولوژيهاي در حال و آينده مهم هستند و بايد بر روي آنها سرمايه‌گذاري كرد؟ قوت و ضعف در چه زمينه‌هايي و چه تكنولوژيهايي است؟ پيامدهای هر يک از سناريوها و گزينه های يک سياست تکنولوژيک چيست؟ ارزيابي يا به عبارتی تخمين, ابزاري است كه آگاهي ما را نسبت به ابعاد يك تكنولوژي و رابطه آن با زنجيره وسيع تری از تکنولوژی ها سامان مي‌دهد تا بتوان تصميم های بهتري را اتخاذ كرد. شايد بتوان گفت ارزيابی ابزاری است که در شکل گيری هرم مديريت دانش ما را ياری می رساند. يعنی می توان به کمک آن داده ها را به اطلاعات و سپس به دانش و در نهايت به خرد سازمانی (که ابزاری اساسی برای اتخاذ تصميم است) ارتقا بخشيد. «ارزيابي تكنولوژي در مفهوم كلي به فرآيندي اطلاق مي‌شود كه طي آن به شيوه‌اي نظام مند تأثيرات حاصل از معرفي، توسعه، تغيير و اصلاح يك تكنولوژي را در يك بنگاه اقتصادي و يا يك جامعه مورد بررسي و سنجش قرار مي‌دهد». (طباطبائيان: 1384، ص 19).

ارزيابي تكنولوژي ابزاری است برای آينده نگاری بويژه آنگاه که برای اتخاذ استراتژی های کلان به تحليل روند مبادرت می ورزيم و فرصت ها و تهديدها را بررسی می کنيم. ارزيابی به گونه ای فنی تر برای محاسبات کمی در گستره ای از پروژه های عمرانی به کار می رود. ارزيابی های هزينه فايده از جمله شايع ترين اين ارزيابی هاست. (William Dunn, pp. 345) (جیمز پی لستر 1381) (آن ماژرزاک, 1380)

كشورهاي در حال توسعه بايد ارزيابي از نيازهاي تكنولوژيك و ارزيابي از توانمنديهاي تكنولوژيك خود به عمل آورند. ارزيابي نياز ها ابزاري است كه به تشخيص توانائي هاي مورد نياز براي اجراي اولويت‌هاي تكنولوژي طراحي شده است. از سوی ديگر ارزيابي توانمندي تكنولوژيك «فرايندي ... (است) كه در آن سطح فعلي قابليتها و توانائيهاي تكنولوژيك سازمان اندازه‌گيري مي‌شود تا هم نقاطع ضعف و قوت تكنولوژي سازمان شناسايي شود و هم بتوان توانمندي‌هاي تكنولوژيكي سازمان را با رقبا ... مقايسه نموده وجهت جبران موارد نامطلوب اقدام كرد» (طباطبائيان: 1384، ص 21).

بعد ديگری از ارزيابی عبارتست از پرداختن به قابليتهاي تكنولوژيكي است. قابلتيهاي تكنولوژيكي يك مفهوم گسترده است كه معطوف به "توانايي استفاده مؤثر از تكنولوژيها و توانايي ايجاد تغييرات و نوآوري در تكنولوژيها" است. (kianwie,2003,p4) طبقه‌بندي زير عوامل يا گونه‌هاي قابليت تكنيكي را بررسي مي‌كند:

الف) توليد يا قابليت بهره برداري: كه به دانش و مهارتهاي مورد نياز براي توليد اشاره دارد. از آن جمله می توان قابليت در فرآيندهای توليد, ماشين آلات, مديريت توليد و مهندسي را نام برد.

ب) قابليت های سرمايه‌گذاري: قابليتهاي سرمايه‌گذاري شامل نيروي انساني آموزش ديده كه مهارتهاي مورد نياز را منتقل نموده و توانايي تجزيه و تحليل سرمايه‌گذاري مناسب در يك پروژه معين و توانايي اجرا كردن پروژه‌ها را دارند, مي‌باشد.

ج) سازگاري يا قابليت تغييرات كوچك: به دانش و مهارتهاي مورد نياز براي تنظيم و تطبيق تكنولوژيهاي انتقال يافته و انجام تغييرات جزيي در جهت بهبود فرآيندهاي موجود به منظور پاسخ دادن به شرايط گوناگون اشاره دارد.

د) نوآوري يا قابليت تغييرات اساسي: که به قابليتهاي مورد نياز براي انجام تحقيق و توسعه داخلي (R&D) در فرآيندهاي اساسي براي اصلاح محصولات و روندهاي موجود اشاره دارد. قابليتهاي تغييرات اساسي را مي‌توان شامل ابداع و نوآوري و قابليت بهبود تكنولوژي موجود به فراسوي پارامترهاي طراحي شده اوليه و اصلي دانست». (Ibid: pp4-9)

ارزيابي نيازهاي تكنولوژيك در سه سطح ملي، بخشی و شركتی انجام مي‌شود. ارزيابي در سطح ملي بيشتر بر سياست‌گذاري, در سطح بخش به نيازهاي تكنولوژيك يك بخش صنعتي خاص و در يك شركت بر نيازهاي يك شركت تاکيد دارد.

تعاريف تكنولوژي و انتقال تكنولوژي

تعاريفي كه ذيلاً از تكنولوژي و انتقال تكنولوژي مطرح مي‌شود جنبة آشنايي بيشتر با موضوع دارد و مقايسه آن‌ها با تعريف و چارچوبي كه در بخش نخست ارايه شد وضوح بيشتري به مباني پذيرفته شده توسط ما مي‌بخشد.

ويپو با نگرش نسبتاً جامع تكنولوژي را «دانش سيستماتيك براي ساخت، توليد يا ارايه خدمات صنعتي، كشاورزي يا تجاري» مي‌داند. (مهدوي :1379، ص78) در عين حال تأكيد مي‌شود كه «تكنولوژي دانش انعكاس يافته در يك اختراع، يك ارتباط، يك طرح صنعتي يا اطلاعات (دانش) فني در قالب اسناد و يا در مهارت و تجربه كارشناسان براي طراحي، استقرار، عمليات و نگهداري يك كارخانه و يا تجهيزات و يا براي مديريت يك شركت صنعتي، و فعاليت‌هاي آنهاست. (همان) مركز انتقال تكنولوژي آسيا و اقيانوسيه APCTT به چهار عنصر اساسي تكنولوژي اشاره مي‌كند.

1) تكنولوژي افزار Techno Ware))

تكنولوژي افزار يا به عبارتي سخت افزار، در حقيقت همان تكنولوژي متجسم در اشياء است و شامل ماشين ، تجهيزات و ابزار توليد آن‌ها‌، يعني كارخانه‌ها و غيره مي‌شود كه در اصل تسهيلات فيزيكي و تجهيزاتند.

2) انسان افزار (Human Ware)

انسان افزار، به معني تكنولوژي متجسم در انسان است و شامل مهارتهاي توليد، نوآوري و خلاقيت مي‌گردد كه در حقيقت توانائيهاي انسان، مهارت، تجربه و استعداد و هوش او را دربرمي‌گيرد.

3) اطلاعات افزار (Info Ware)

اطلاعات افزار عبارت است از تكنولوژي متجسم در مدارك و اسناد كه در مجموع به آن‌ها دانش يا اطلاعات گفته مي‌شود. اين جزء از تكنولوژي به صورت دانش است و در قالب تئوريها و نظريه‌ها، طرح‌ها، دستنامه‌ها، پايگاه‌هاي كامپيوتري و غيره تجلي مي‌يابد.

4) سازمان افزار (Org. Ware)

سازمان افزار عبارت است از تكنولوژي متجسم در سازمان و مديريت كه در حقيقت عامل ارتباط دهنده و هدايت كننده ساير اجزاء تكنولوژي است و عمليات توليد يا ارائه خدمت را رهبري وهماهنگي مي‌كند.)همان) در يك تقسيم بندي مشابه چهار جزء زير براي تكنولوژي ارائه شده است:

«سخت افزار: ساختار فيزيكي و استقرار منطقي تجهيزات يا ماشين آلات كه براي انجام وظايف لازم بكار مي‌روند.

نرم‌افزار: دانش استفاده از سخت افزار در راه انجام وظايف لازم.

مغز افزار: دلايل استفاده از تكنولوژي در مسيري مشخص، كه مي‌توان آن را دانش چرايي نيز ناميد.

دانش فني: دانش كسب شده يا بدست آمده يا مهارت فني مرتبط با چگونگي انجام صحيح كارها» (باقري: 1381، صص 35-34).

«نرم‌افزار» و «انسان افزار» اشاره به مهارت‌هاي فني و متدولوژيك دارد كه از نظر ما عناصر اساسي در تكنولوژي و نوآوري تكنولوژيك است و تا نسبت به آنها خودآگاهي بوجود نيايد هرگونه فرآيند انتقال و پيشرفت تكنولوژيك ناقص و ناتمام خواهد بود و وابستگي به پديدآورنده تكنولوژي را كاهش نخواهد داد. از اينرو در تقسيم بندي‌هاي فوق شايسته است كه در اولويت قرار گرفته و عميقاً درك شوند.

از نظر گي (Gee) تكنولوژي عبارتست از "مجموعه‌اي از دانش كه دربرگيرنده ايده‌هاي فني، اطلاعات يا داده؛ تخصص و مهارت فني فردي، تجهيزات، الگوها، طراحي يا كدهاي رايانه‌اي. از اينرو انتقال تكنولوژي مي‌تواند هر يك از اشكال فوق يا تركيبي از آنها را شامل شود. برخي از اين اشكال دربرگيرنده تجيهزات‌اند در حالي كه برخي ديگر به شكل تخصص فني، آموزش و نرم‌افزار ارايه مي‌شوند"(Unido:2002) .

پيداست كه هر تعريفي كه از تكنولوژي پذيرفته مي‌شود بر تعريف ما از انتقال تكنولوژي تأثير مي‌گذارد. يك تعريف گسترده از تكنولوژي گستره‌اي از گزينه‌ها و وظايف را براي انتقال تكنولوژي فراروي ما مي‌گشايد.

"نكته اساسي در فهم چگونگي كسب تكنولوژي آن است كه تنها با يك شئي سروكار نداريم بلكه همچنين تكنولوژي دربردارندة دانش نرم‌افزاري و سخت افزاري است"(Unido:2002).

تأكيد ما در اين تحقيق بر اين است كه تكنولوژي را به مثابه دانش و روش در نظر بگيريم. در همين راستا شوراي آموزش ملي انگلستان تكنولوژي را «به عنوان كاربرد خلاق دانش،‌ مفاهيم و تجارب لازم براي طراحي و ساخت محصولات داراي كيفيت خوب، تعريف كرده است» (رضايي: 1381، ص 10). اين تعريف تأكيد بيشتري بر روش دارد تا تعريف جامعه مديريت تحقيقات صنعتي اروپا كه تكنولوژي را وسيله‌اي مي‌داند كه توسط آن دانش، علم واكتشافات آنها جهت توليد كالاها مورد استفاده قرار مي‌گيرد. (همان).

در جهت تعريف مبنايي اين تحقيق طارق خليل و جندرون تعريف‌هاي كاملتري ارايه مي‌دهند. طارق خليل تكنولوژي را «كليه دانش‌ها، فرآيندها، ابزارها، روش‌ها و سيستم‌هاي بكار رفته در ساخت محصولات و ارايه خدمات مي‌داند» (باقري: 1381، ص 34). کميسيون اقتصادی اروپا در "واژه نامه فنی مربوط به انتقال تکنولوژی و همکاری صنعتی و برنامه ريزی واحدهای اقتصادی" تکنولوژی را بدينگونه تعريف می کند: " بطور معمول مجموع اطلاعات, مهارتها, روش ها و ابزارهای لازم برای ساختن, بکاربردن و تهيه چيزهای مفيد" (بيزک 1374,ص.4)

جندرون بر اين باور است كه «تكنولوژي هرگونه دانش كاربردي سيستماتيك مبتني بر تجربه يا تئوريهاي علمي است كه در روش‌ها و مهارت‌هاي توليد، سازمان‌ها و يا ماشين‌آلات به كار رفته است». (قاضي نوري: 1383، ص.7)

نوآوری و انتقال تکنولوژی ترکیب عاقلانهای از مدیریت, علم و خلاقیت با تکنولوژی است. بنابراین فرد کلیدی کسی است که یک اتصال حیاتی را بین تولید یا فرایند خدمات از سویی و تکنولوژی موجود ایجاد میکند. (Cooke, Mayes, 2005, p. xiii) قانونی برای موفقیت قطعی نوآوری و انتقال تکنولوژی وجود ندارد اما راههایی برای به حداکثر رساندن مطلوبیت آن وجود دارد.

انتقال تکنولوژی با ابداع شروع میشود و با «انتقال» به بازار که همان نوآوری است ادامه مییابد. یعنی با نوآوری است که یک ابداع (Invention) به بازار راه مییابد.(Ibid. p.4)

کوک و مایز معتقدند که تفکیک شفافی بین چهار پدیده متفاوت ابداع، نوآوری، طراحی و انتشار لازمه بحث از انتقال تکنولوژی است. با استفاده از مثال چرخ این دو نویسنده مقصود خود را آشکارتر بیان می دارند. آنگاه که نیاز برای وسیلهای همچون چرخ وجود دارد و به این نیاز پاسخ گفته میشود از آن به ابداع نام میبریم. آنگاه که به استفاده از این ابزار (چرخ) و چگونگی کاربرد آن فکر میکنیم در مرحله نوآوری هستیم. آنگاه که این ایده با ایدههای دیگر ترکیب میشود تا از چرخ به عنوان یک وسیله عملی استفاده شود از آن به طراحی یاد میکنیم و در پایان، برای آنکه توسعه جدیدی تحقق یابد ضروری است که دانش به آن گسترش یابد که از آن به انتشار نام میبریم.

بنابراین فرآیند نوآوری شامل عناصر ذیل است:

ابداع

نوآوری

طراحی

انتشار

ابداع, نوآوری, طراحی, انتشار

ابداع یک خلق یا کشف جدید است و ضرورتا ارتباط وثیقی به بازار ندارد. مثلا از هنگام کشف آلومینیم توسط سنت کلر دوویل تا زمان شناسایی ظرفیتهای آلومینیم، یعنی آنگاه که از آن برای پنجرههای منازل، قایقها و ... استفاده شد، صد سال طول کشید. البته ابداعات و کشفیاتی هم هستند که این فاصله زمانی در آنها بسیار کمتر بوده است. مشاهده میشود که انتقال تکنولوژی گاه نیاز شفافی وجود ندارد اما یک ابداع یا یک کشف صورت گرفته است اما گاه نیاز شفاف وجود دارد مثلاً نیاز به رصد هواپیماهای دشمن که نیاز به وجود یک دستگاه به نام رادار شفاف میکند. اما گاه نیاز شفافی وجود ندارد و مانند آنگاه که آلومینیم کشف شد کاربردهای بعدی آن نیاز را یجاد کرد اما در ترانزلیتور نیاز به آن مدتها قبل از ابداعش وجود داشته است. بنابراین ابداع عبارتست از ایده اولیه (The original Conception) و نوآوری یا تولید عبارتست از توسعه و تغییر یک محصول موجود.

اما پرسش اساسی در ارتباط با انتقال تکنولوژی آن است که چه عواملی دستاندرکارند که یک ابداع در قالب نوآوری به بازار انتقال یابد. یک مخترع یا یک کاشف تنها یک بخش از شبکه وقایع و اتفاقات است. "تجربه و دانش مخترع وجود دارد روابطی بین مخترع با همکارانش، رقیبانش، دوستانش و دیگران جریان دارد، وضعیت بازار که مخترع با آن آشناست وجود دارد؛ میلیونها اختراع و اکتشاف پیشینی نیز وجود دارد. مخترع کلیدی را به قفل یک مشکل خاص میاندازد و یک راهحل را از جایگاه ویژه خود در شبکه سنتز میکند مخترع نه تنها تشخیص میدهد که یک مسأله وجود دارد (مثلاً چگونه میتوان از موتور برای حمل و نقل مردم استفاده کرد) بلکه تعیین میکند که با آن مواجهه نماید. این نخستین مرحله از فرآیند چند مرحلهای نوآوری میباشد." (Ibid. p.7)

پس از این مرحله، مرحله آمادگی است که مسأله بصورت دقیقتری مورد بررسی قرار میگیرد و راهحلهای گوناگونی ارزیابی میشود. سپس مرحله رشد شکل میگیرد که با گذشت زمان معینی به بصیرت (کشف) و روشنگری ختم میشود، در پایان ایده به یک راهحل عملی در میآید. هر چند مرحله بصیرت و کشف روشنگری مهمترین مرحله تلقی میشود اما بدون مراحل پیشینی امکانپذیر نیست. با انتشار یک محصول در بازار گسترش مییابد انتشار همان بازاریابی است. فرآیند انتشار شامل بازاریابی تبلیغات، ارتقاء و ایجاد انگیزش و قیمت گزاری است.

رابطه بین اختراع، نوآوری، طراحی و انتشار

رابطه خطی

Invention → Innovation → Design → Diffusion

تیرکها در این رابطه خطی ضرورتا از اول به آخر در نظر گرفته نشده است ابداع و اختراع همیشگی است نه اینکه در یک سازمان خاص رخ دهد از این روست که واژه نوآوری (Innovation) برای توصیف کل این فرآیند بکار میرود و همه فاکتورهای فوقالذکر را نیز در برمیگیرد نه اینکه صرفاً یک بخش از کل فرآیند باشد. لذا انتقال تکنولوژی ابزاری است که به وسیله آن به نوآوری دست مییابیم. از این رو دیاگرام ذیل نمای واقعیتری از نوآوری و انتقال تکنولوژی در مفهومی مضیق را به دست میدهد:

Invention → Tech. Transfer → Design → Diffusion

تكنولوژي "ابزارها, روندها و روش هايی است که در رشته های گوناگون صنعتی " به کار گرفته می شود (فرهنگ لاروس) و عنصري اساسي در پيشرفت فعاليت‌هاي تجاري بنگاههاي صنعتي و توسعه اقتصادي كشورهاست. اما يكي از تعاريف رايج و در عين حال موسع از تكنولوژي عبارت از كاربري و اعمال تجاري دانش علمي است (Unido:2002,P4) . چنين تعريفي از تكنولوژي دامنه گسترده‌اي از فعاليت‌ها و مقوله‌ها را در برمي‌گيرد كه از آن جمله مي‌توان به «سيستمي از دانش، فنون، مهارت‌ها، تخصص‌ها و سازمان‌ها براي توليد، تجاري سازي و بهره‌برداري از كالاها و خدماتي كه به نيازهاي اقتصادي و اجتماعي پاسخ مي‌گويد» اشاره كرد (Ibid,P5) بنابراين انتقال تكنولوژي شامل گسترة وسيع فوق مي‌شود و نمي‌توان آن را به انتقال تجهيزات فني محدود کرد. دامنه انتقال تکنوژلوي از انتقال تجهيزات تا آموزش فني، يادگيري روش‌ها، انتقال مهارت‌ها و تخصص‌ها و نرم‌افزارها را دربر مي‌گيرد.

منبع: کتاب انتقال تکنولوژی در ایران

 

تماس با ما

جهت ارتباط با مدیریت، ارسال انتقادات و پیشنهادات و نیز ارسال مقالات و اخبار حوزه سیاست گذاری می توانید با نشانی الکترونیکی زیر تماس حاصل فرمایید .

info@ippra.com

ایپرا تلاش خواهد کرد، در کمترین زمان، به مکاتبات شما پاسخ داده و ترتیب اثر دهد.

درباره ما

 تارنمای «تجزیه و تحلیل سیاست گذاری عمومی» (ایپرا/Ippra) پایگاهی تخصصی است جهت استفاده اساتید، دانشجویان و علاقه مندان حوزه سیاست گذاری عمومی که با هدف توسعه و ترویج گرایشات سیاست گذاری در حوزه فرهنگ، سلامت، علم، صنعت و تجارت فعالیت می کند. در این نشانی اینترنتی می توانید خبرهای سیاست گذاری داخل و خارج از کشور را دنبال و نیز مقالاتی در زمینه بهترین نمونه های سیاست گذاری ایران و سایر نقاط جهان را، مطالعه کنید. ایپرا همچنین، برگزاری دوره های آموزشی و پژوهشی، کلاس ها و مجموعه های کارگاهی مرتبط با این حوزه را برای ادارات، سازمان ها و نهادهای دولتی و خصوصی تضمین می کند.